دو سال پیش، شلیک گلوله در یکی از محله‌های رباط‌کریم، خانواده‌ای را داغدار کرد. سارا، زن جوانی که پس از جدایی از همسرش به خانه پدری بازگشته بود، در جریان یک تیراندازی مقابل چشمان پدر و مادرش هدف گلوله داماد سابق خانواده قرار گرفت و جان باخت.

ماجرا زمانی رخ داد که پدر سارا به همراه همسر و دخترش با یک دستگاه خودروی آریزو در حال حرکت بودند که ناگهان داماد سابق خانواده مقابل خودروی آن‌ها قرار گرفت و اقدام به تیراندازی کرد. سارا هدف گلوله قرار گرفت و با وجود انتقال به بیمارستان، به دلیل شدت جراحات جان خود را از دست داد.

پس از این حادثه، تحقیقات پلیس برای شناسایی و دستگیری عامل تیراندازی آغاز شد و مأموران در نهایت «ایمان» را دستگیر کردند. متهم نیز در جریان تحقیقات به تیراندازی اعتراف کرد، اما مدعی شد که قصد کشتن همسر سابق خود را نداشته است.

با تکمیل تحقیقات، پرونده در دادگاه کیفری یک استان تهران رسیدگی شد و با درخواست اولیای دم و فرزند مشترک سارا و متهم، حکم قصاص صادر شد؛ حکمی که در ادامه به تأیید دیوان عالی کشور نیز رسید.

اما در آستانه اجرای حکم، اتفاقی دیگر رقم خورد. دختر متهم و خواهر او با حضور نزد خانواده سارا و با گریه و التماس خواستار بخشش شدند. در نهایت، پدر و مادر سارا تصمیم گرفتند از حق قصاص خود بگذرند، اما پدر مقتول برای این بخشش شرطی تعیین کرد.

شرط پدر سارا این بود که ایمان پس از آزادی، رباط‌کریم را ترک کند و دیگر به این منطقه بازنگردد. او اعلام کرد پس از آنچه برای دخترش رخ داده، نمی‌خواهد با بازگشت متهم، احتمال شکل‌گیری درگیری یا انتقام‌گیری میان او و پسرش، خانواده را بار دیگر در معرض حادثه‌ای تازه قرار دهد.

متهم نیز در جلسه دادگاه این شرط را پذیرفت و اعلام کرد حاضر است رباط‌کریم را ترک کرده و ادامه زندگی خود را در زادگاهش بگذراند.

این پرونده در نهایت با گذشت خانواده مقتول از قصاص به پایان رسید؛ گذشتی که به معنای فراموش کردن یک جنایت و از بین رفتن داغ یک خانواده نیست، بلکه تصمیمی دشوار از سوی خانواده‌ای است که پس از تحمل یک فقدان سنگین، از گرفتن جان دیگری صرف‌نظر کردند.