کم‌کم داریم وارد فصل سرما می‌شویم و سامان‌سرای گلستان همچنان بسته مانده؛ ساختمانی که سال‌ها پیش افتتاح شد، اما هنوز نتوانسته آن‌طور که باید به کار مردم بیاید.

موضوع فقط یک ساختمان بلااستفاده نیست؛ پای انسان‌هایی در میان است که شب‌های سرد را در خیابان می‌گذرانند و حداقل به یک سرپناه، غذای گرم و امکان دریافت خدمات حمایتی نیاز دارند. وجود چنین مرکزی می‌تواند بخشی از این زخم اجتماعی را مدیریت کند، اما وقتی مجموعه بسته می‌ماند، ظرفیت ایجادشده عملاً هیچ اثری در میدان ندارد.

شاید وقت آن رسیده که شهرداری برای اداره این مجموعه، جدی‌تر سراغ بخش خصوصی و مجموعه‌های توانمند برود؛ حیف است ساختمانی که می‌تواند گرهی از مشکلات اجتماعی شهر باز کند، سال‌ها پشت درهای بسته بماند.

متأسفانه گاهی شهرداری‌ها ابنیه و ساختمان‌هایی می‌سازند، اما بعد از افتتاح، مدیریت و بهره‌برداری از آن به یک دردسر تازه تبدیل می‌شود؛ انگار ساختن راحت‌تر از اداره کردن است…